نون ساکن و تنوین

پیش از شش حرف حلقی، n را آشکار و بدون نگه داشتن صدای بینی بگویید.

پیش از حروف يَرْمَلُونَ، n در حرف بعدی ادغام می‌شود. با ي ن م و، صدای بینی (غنه) را دو حرکت نگه دارید؛ با ل و ر، بدون غنه ادغام کنید. درون یک واژه، مانند دُنْيَا، n آشکار می‌ماند.

پیش از باء، n به میم تبدیل می‌شود و با غنه، پشت لب‌هایی که آرام بسته شده‌اند، نگه داشته می‌شود. مصحف برای یادآوری میم کوچکی (ۢ) نشان می‌دهد.

پیش از 15 حرف دیگر، n پنهان می‌شود: زبان فشار نمی‌آورد و صدا دو حرکت از بینی می‌گذرد، در حالی که دهان برای حرف بعدی آماده می‌شود.